εποικίζω [epikízo] -ομαι Ρ2.1 : εγκαθιστώ ανθρώπους 
σε μια περιοχή συνήθ. αραιοκατοικημένη· (πρβ. αποικίζω):
 Γάλλοι εποίκισαν πρώτοι τον Kαναδά και Άγγλοι την
 Aυστραλία. Εποικίζεται μία περιοχή, εγκαθίστανται σ΄ αυτήν
 άνθρωποι. || (για οργανωμένο εποικισμό): H Mακεδονία 
εποικίστηκε από τους πρόσφυγες της μικρασιατικής
 καταστροφής. [λόγ. < ελνστ. ἐποικίζω]

αποικία η [apikía] Ο25 : I1.τόπος όπου μετακινείται μαζικά 
και εγκαθίσταται μόνιμα αριθμός ανθρώπων από άλλη χώρα
:[...] 2α. χώρα που αποτελεί κτήση μιας άλλης και η οποία 
είναι εξαρτημένη οικονομικά και πολιτικά από αυτήν:[...] 
β. χώρα που κυριαρχείται οικονομικά και πολιτικά από άλλη
 ισχυρότερη: [λόγ.: Ι1: αρχ. ἀποικία·
 Ι2, ΙΙ: σημδ. γαλλ. colonie & αγγλ. colony] 

 

-Ελλάς η χώρα του φωτός-

ως να αιχμαλωτίζεραι ολη η ύπαρξη σε μια εικόνα,
τοπία μοναδικά ,"μιλάνε" δίνουν νόημα,
νόημα χαμένο στις γραφίδες,στα ηλεκτρονικά ιδεογραφήματα
τηλε-εικόνες τηλε-φωνές,

Η ηλεκτρονική πληροφορία κατακλύζεται παντού,
 μας αποπροσανατολίζει απο τον προσδιορισμό του όλου,
χάνεται  τεμαχίζεται στον χρόνο,το μέτρο βυθίζεται..
βυθίζεται σε ιστους στο διαδίκτυο, 
σαν αράχνες που υφαίνουν,σε γκριζο ντεκόρ
Σαν την αλήθεια που ίσως να μην είναι δελεαστική,
όσο η γκρίζα πλευρά
 του εαυτού μας,συνεπάρεται απο το κενο ,το ματαιόδοξο.

Μία στιγμή ειναι ικανή να φέρει όσα προηγούμενα ατονούσαν
Μια λάμψη γεμίζει αμφιθυμία το νου ,χρωματίζει το φόντο
ενώ ο χρόνος παγώνει ,κρατά μεστά το άρωμα,
καθώς δένει με τα γαλανά χρώματα ,οι έννοιες μικραίνουν
και τα πρεπει που  καιροφυλακτούσαν, σίγησαν στο όλον,
καθώς διαχέεται συμπαντικα,ξέφωτα,απλά,αρμονικά..

Ζωγραφιστά τοπία,ηλιόπνευστα,πως δένονται με τον συγχρονο έλληνα
πως εκβάλλουν ,ρέουν στο υποσυνείδητο,επηρρεάζοντας μελλούμενα,
πως  παράγοντες επεμβηκαν καιροσκοπικά ,τυχοδιωκτικά
αποδομούν εικόνες μαγικές , φθείρουν το εσωκλειστο πέλαγος μας,

αυτάρκες βλέμμα,απεριττο,αδυνάτισες στο βλέμμα του νεοπλουτου,
αλλά νεόπτωχου έλληνα,άπληστα ,κυνικά, κενογραφείς στο τίποτα,
αντιθετικά ,από αυτό το ανέκπτωτο που δίνει αυθεντικά,παρθενικά
ουτοπικα.. απάντηση σε αγωνιώδες ερωτήμτα ,αναζητήσεις
υιοθετώντας ξένα παραθετώμενα
,παρελκοντας την γκρίζα πλευρά του εαυτού μας
ψευτοευδαιμονικα,γεμιζοντας κενοδοξα περιεχομενα,
καταναλωτικά νοήματα χώρις να δίνουν απαντήσεις 
σε δημιουργικές ανάγκες , πινελιές που θέλουν 
να αγγίξουν τον κάδρο ελληνικά,
άνευ δυτικότρόπων καταβολών ,
που δίνουν στέρεα, μέτρια, στεγανη
μορφή στην φαντασία ,άτονη,αχτίδα 
που μάχεται να δέσει να εκφραστεί με το ελληνικό ουρανό..... 

Έποικος στα νοήματα ,στα χρώματα,κτίει  στον χρόνο,
εμπνέει απάνεμα ψηφιδωτά ,απότομα πετρόκτιστα,
βραχώδεις απότομες πτυχές του εαυτού μας
αγριεμένες απόκοσμα ,υποσυνείδητα χορεύουν τελετουργικά,
γκριζωπά στοιχειώνει τις εσχατιές τις ψυχής
αλλαζονικά επιδεικνύεται, προκλητικά σε αγγίζει η φύση, 
κυριαρχώντας οχυρώνονται οι φράσεις ,ακονίζονται, 
αιχμηρές προδιαθέσεις ηχούν  στοχαστικά
στον περιηγητή ,προβάλλει η στιγμή  δένει ολιστικά στην εικόνα,
συνάμα όλος ο χρόνος  επισκιάζει το τίποτα,
ολιγαρχικά δράττουνε μια σταγόνα σοφίας,
καρπός  ολιγαρκής,μεστός